Matka pochłaniająca – w psychoanalizie jungowskiej – szczególny przykład kompleksu matki, w którym matka uniemożliwia dziecku usamodzielnienie się, a tym samym wyzwolenie się spod jej opieki. Dokonuje tego przez działania nadopiekuńcze, wyręczanie, manipulacje, szantaż, straszenie lub wzbudzanie poczucia winy. Z perspektywy wyobraźni mitologicznej, kompleks matki pochłaniającej realizuje się poprzez obraz dobrej matki, która w fantazjach i snach ratuje jednostkę przed ciemnością, nocą, niebezpiecznymi zwierzętami czy potworami i jest związany z ambiwalentnym charakterem archetypu matki.

„Psychoterapia. Szkoły i Metody. Podręcznik Akademicki” L. Hrzesiuk i H. Suszek, Eneteia Wydawnictwo Psychologii i Kultury Warszawa 2011,  s. 101