Typy psychiczne – sposób organizacji ja, kształtujący się w polu determinowanym biologicznie (orientacja energetyczna: oś ekstrawersja-introwersja) i indywidualnie oraz środowiskowo (preferowany typ funkcjonalny – intuicyjny, myślowy, percepcyjny, uczuciowy). Typ psychiczny może ukształtować się wskutek oddziaływań środowiskowych, ale wbrew tendencjom biologicznym: może mieć wtedy funkcję adaptacyjno-przystosowawczą, która istnieje kosztem rezygnacji z pewnego potencjału jednostki.

„Psychoterapia. Szkoły i Metody. Podręcznik Akademicki” L. Hrzesiuk i H. Suszek, Eneteia Wydawnictwo Psychologii i Kultury Warszawa 2011,  s.103 – 107